Nabeschouwing

EPILOOG

Nu we weer thuis zijn kunnen we de balans opmaken van deze fietsvakantie.

In totaal hebben we 1152 km gefietst waarin we 3876 hoogtemeters gemaakt hebben. Voor het afleggen van deze afstand hebben we 65 uur en 42 minuten op de fiets gezeten verdeelt over 15 dagen. Tussendoor hebben we slechts 1 rustdag genomen.

De insteek was om in 20 dagen fietsend een afstand van 1940 km af te leggen. Gaandeweg de tocht bleek dat dit toch iets te ambitieus was waardoor we genoodzaakt werden de nodige aanpassingen door te voeren. Diverse factoren lagen hieraan ten grondslag.

De grootste factor was het weer. En dan met name de wind en de temperaturen. De wind was vanaf dag 1 tot aan de laatste dag aanwezig in de vorm van tegenwind. Zelfs als er van richting veranderd werd, draaide deze met ons mee. Als je de hele dag hiermee geconfronteerd wordt is dat erg vermoeiend en een behoorlijke aanslag op de conditie. Ook mentaal hakt dat na verloop van tijd erin. Gaandeweg de tocht werd het steeds mooier weer en liepen de temperaturen behoorlijk op. Tot een graad of 26 ging dat nog prima, maar eenmaal erboven ging ons dat behoorlijk parten spelen. Gelukkig koelde het ’s nachts nog wel af zodat we in ieder geval aan onze nachtrust kwamen. De hoge temperaturen en de tegenwind die ons voor de laatste 4 fietsdagen te wachten stonden waren voor ons reden om de tocht in Koblenz te beëindigen. Regen hebben slechts 2 dagen gehad. Op dag 2 hebben we in de regen gefietst en kwamen we doorweekt aan bij ons overnachtingsadres van Vrienden op de fiets. De andere regendag/onweersdag hebben we als rustdag doorgebracht op een camping in de Alsace.

Een andere factor was onze fysieke gesteldheid. Ondanks dat we beiden in een goede gezondheid verkeren en over een behoorlijke conditie beschikken bleek dit niet voldoende. We waren bij het uitzetten van de tocht uitgegaan van wat we in het verleden gepresteerd hadden. Dat was dus een complete misrekening. De laatste tocht dateerde immers van 5 jaar geleden. In die 5 jaar tijd is er een hoop gebeurd. We zijn uiteraard ouder geworden. Iets wat op onze leeftijd een achteruitgang in fysiek vermogen betekent. Hoe getraind je ook bent. Herstellen van een inspanning duurt hierdoor langer.

De uitgezette route bleek ook een factor te gaan spelen. Deze was in alle opzichten aanmerkelijk zwaarder dan verwacht.

De Maasroute was minder vlak dan verwacht en sommige stukken hiervan waren ronduit saai om te fietsen. Vooral het stuk tussen Luik en Huy was een troosteloze aaneenschakeling van vervallen dorpjes, gebouwen en industrie. De fietspaden waren meer gravelpaden met kuilen en af en toe een dotje asfalt. Vanaf Huy werd de route een stuk aangenamer en aantrekkelijker. Campings waren er in België nauwelijks langs de route te vinden waardoor we genoodzaakt waren uit te wijken naar een Vrienden op de Fiets adres en een hotel. Het Franse deel van de Maasroute daarentegen was prachtig en heuvelachtig. Hier fiets je niet meer direct langs de Maas aangezien die hier niet meer bevaarbaar is. Hier loopt de route hoofdzakelijk over voormalige spoorlijnen (Voie Vertes) die omgetoverd zijn in strak geasfalteerde autovrije fietspaden en door de glooiende graanvelden. Af en toe kwamen we door dorpjes en leuke stadjes heen waar vaak een winkel, bakker en café aanwezig was voor de inwendige mens. De Maasroute hebben we helaas niet tot de bron van de Maas uit kunnen fietsen vanwege de weersvooruitzichten. In Neufchateau (op zo’n 20 kilometer van de bron) zijn we gestopt met de Maasroute.

De doorsteek naar Colmar in de Alsace die we gepland hadden door de Vogezen zou gaan samenvallen met een voorspelde hittegolf en een dag vol regen en onweer. Aangezien we hier de zwaarste etappes van de hele vakantie en een lange (veel te) steile klim naar de Hohneck voor de kiezen zouden krijgen hebben we dit deel van de route geschrapt. Dit om problemen met de gezondheid en de veiligheid te voorkomen. Om de rest van de geplande route gewoon te kunnen vervolgen in Colmar hebben we gebruik gemaakt van de Franse Spoorwegen om daar te geraken. Dat was een belevenis op zich. Neufchateau is een grotere plaats waar ze over een station beschikken waar gelukkig nog een bemand loket aanwezig is. Op kleinere stations ben je aangewezen op automaten of een App. Aangezien we een behoorlijk stuk met de trein gingen afleggen moest er 2 keer overgestapt worden en hadden we dus meerdere tickets nodig. Dat was ons zonder hulp van de loketmedewerker nooit gelukt. De stations in Frankrijk zijn overigens veel minder goed uitgerust dan in Nederland. Zo ontbreken er fietsgoten bij de trappen. Je bent met je fiets dus aangewezen op een lift of een oversteek over het spoor. Blinden en slechtzienden zijn volledig aangewezen op persoonlijke hulp want hiervoor ontbreken zelfs alle voorzieningen. Over de liften op de stations kun je een heel boekwerk schrijven. Ze zijn veel te klein. Er past net iemand met een rolstoel in. De begeleider past er al nauwelijks meer bij. Voor fietsen zijn ze totaal niet geschikt. Wij hebben ons in allerlei bochten moeten wringen om erin te passen met de fietsen met bepakking. Helaas hebben we door de stress die dit met zich meebracht vergeten een foto van deze hachelijke situatie te maken. Gelukkig zorgen de treinen zelf wel voor een positieve ervaring. Zolang je tenminste met de regionale TER-treinen reist. Ze rijden op tijd, zijn makkelijk toegankelijk en hebben plaatsen voor de fiets in overvloed. En wat belangrijker is….. de fiets mag gratis mee! Hier kan de NS nog wat van leren. Helaas voor ons verliep het laatste deel van de treinreis minder relaxt doordat dit met de Internationale Intercity die richting Basel (CH) ging afgelegd moest worden. Hierin waren fietsen beduidend minder gewenst.

De Alsace à Vélo route is een geweldig mooie fietsroute. We fietsten over glooiende hellingen aan de voet van de bergen dwars door de wijnvelden en via pittoreske dorpjes die stuk voor stuk op de Unesco Werelderfgoedlijst staan. Hier merk je dat er veel Duitse invloeden zijn. De grens met Duitsland is immers nooit ver weg (zo’n 25 km). Alles is tot in de puntjes verzorgt (heel on-Frans) en de dorpjes staan vol met vakwerkhuisjes in (bijna) alle kleuren van de regenboog. De wegen in het centrum van deze dorpjes zijn allemaal geplaveid met koppel Stones. Hierdoor lag ons tempo laag en konden we al dit moois goed in ons opnemen. Doordat we de trein hadden genomen om het slechte weer voor te zijn werden we in deze streek dus geconfronteerd met de voorspelde regen en onweer. Voor ons geen straf want het gaf ons de gelegenheid om in een van die prachtige dorpjes van een rustdag te genieten.

De doorsteek van de Alsace naar de Moezel hebben we na onderling beraad eveneens per trein gemaakt in plaats van met de fiets. Dit zou immers 2 dagen door niemandsland fietsen worden met de nodige hoogtemeters en zeer warm weer. Een overnachting zou hier alleen mogelijk zijn in een hotel waar €200 per nacht betaald moest worden voor alleen een kamer met bed. De prijs voor een treinkaartje voor 2 personen naar Metz kostte maar €50. De keus was dus niet moeilijk.

De Moselradweg hebben we dus iets eerder opgepakt in Metz waardoor we hier iets langer langs konden fietsen. Het deel in Frankrijk verloopt over prachtige fietspaden door stille natuur en af en toe een gezellig dorpje. Het Duitse deel kent 2 gezichten. Een heel fraaie en een minder fraaie. Tot aan Bullay is de route geweldig mooi en fiets je door dorpjes, stadjes en veel natuur langs de Moezel en de wijngaarden. Voorzieningen zijn volop aanwezig. Vooral de Weinguts (wijnhuizen) liggen er prachtig bij en volgen elkaar in rap tempo op. Na Bullay wordt het dal waardoor de Moezel stroomt een stuk smaller. Hierdoor is er alleen nog maar plaats voor de rivier, een spoorlijn, een weg en een fietspad. Het fietspad is hier niet meer dan een strookje asfalt pal langs een 2-baansweg waarover met 100 km/u door de auto’s gereden wordt. En dat fietspad deel je ook nog met tegemoetkomende fietsers. Niet echt comfortabel en veilig. Aangezien de Duitsers wederom een feestdag hadden (ze hebben er kennelijk 18 per jaar en een deel ervan valt in juni) en dus massaal van een lang weekend genoten was het overal erg druk. Hierdoor was het lastig om een plek op een camping te bemachtigen. Het laatste stukje van de route was gelukkig wel weer aantrekkelijk. Het dal werd richting Koblenz (waar de Moezel in de Rijn uitkomt) weer wat breder waardoor we weer door dorpjes, wijngaarden en over vrij liggende fietspaden konden fietsen. Koblenz is het eindpunt van de Moselradweg. Het is een stad waar de historie vanaf slaat. Het heeft een hele mooie oude stadskern waar het ene pand nog meer grandeur uitstraalt dan de andere. Door de ligging aan de Moezel en de Rijn is het ook een toeristische trekpleister. Veel riviercruises houden hier halt. Aan de overkant van de Rijn ligt boven op de Klif het gigantische fort Ehrenbreitstein in volle glorie te stralen. Een kabelbaan over de Rijn brengt je vanaf de Rijnkade bij het Deutsches Eck hier naartoe. De camping in Koblenz had voor 2 nachten plaats voor ons dus dat bood ons de mogelijkheid Fort Ehrenbreitstein te bezoeken en een 2e rustdag te nemen.

Over de Rijnroute terug naar Nederland kunnen we kort over zijn. Deze hebben we niet meer genomen. Het vooruitzicht van 4 dagen eindeloos lang langs deze rivier fietsen door druk stedelijk gebied en met een tegenwind Kracht 4 bij temperaturen van 30 graden zagen we niet zitten. Om ons vakantiegevoel niet te laten verdwijnen hebben we gebruik gemaakt van het aanbod ons in Koblenz op laten halen en zijn we met de auto huiswaarts gegaan.

CONCLUSIE:

We hebben een leuke maar vermoeiende fietsvakantie gehad die ons nieuwe ervaringen en inzichten opgeleverd heeft. Voor de toekomstige fietsvakanties weten we nu dat we de route minder lang moeten maken, kortere etappes moeten fietsen, meer rekening moeten houden met hoogteverschillen en accommodatie-mogelijkheden onderweg. Ook moeten we ons op voorhand verdiepen in de feestdagen en vakanties waarmee we geconfronteerd kunnen worden. Duitsland is voor ons wederom een land gebleken dat we in de maand juni beter kunnen mijden tijdens een fietsvakantie. Sommige plaatsen die we tijdens deze fietstocht aangedaan hebben zijn zeer de moeite waard en zullen we in de nabije toekomst zeker nog een keer gaan bezoeken met de auto. Op de fiets hadden we niet de gelegenheid om dit goed te doen. We hebben wederom ontzettend veel leuke mensen van verschillende nationaliteiten ontmoet waarmee we het heel gezellig hebben gehad en waar we weer veel wijzer van zijn geworden.